veeboer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- boer die zich vooral met het fokken van vee bezig houdt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veeboeren | meervoud |
| veeboertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| veeboertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘boer die leeft van veeteelt’ voor het eerst aangetroffen in 1867
Woordfamilie van veeboer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veeboeren | meervoud | veeboer |
| veeboertje | verkleinwoord | veeboer |
| veeboertjes | verkleinwoord meervoud | veeboer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veeboer zijn vastgelegd.