vagant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- rondtrekkende, een avontuurlijk leven leidende student of geestelijke in de middeleeuwen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vaganten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zwervende student’ voor het eerst aangetroffen in 1528
Woordfamilie van vagant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vaganten | meervoud | vagant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vagant zijn vastgelegd.