universum
zelfstandig naamwoord ˌyniˈvɛrzʏmBetekenis
- het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie
- een besloten wereld
Hoe spreek je universum uit?
/ˌyniˈvɛrzʏm/
Universum bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| y | fuut |
| n | nek |
| i | riet |
| v | vis |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| z | zon |
| ʏ | put |
| m | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| universa | meervoud |
| universumpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| universumpjes | verkleinwoord, meervoud |
| universums | meervoud |
Herkomst
van Latijn universus, in de betekenis van ‘heelal’ aangetroffen vanaf 1832
Woordfamilie van universum
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| universa | meervoud | universum |
| universumpje | verkleinwoord | universum |
| universumpjes | verkleinwoord meervoud | universum |
| universums | meervoud | universum |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van universum zijn vastgelegd.