uitwoeden
werkwoordBetekenis
- iets kwaads zolang door laten gaan dat het vanzelf ophoudt; tot bedaren komen
Vervoeging van uitwoeden
uitwoedenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit bw en woeden ww
Woordfamilie van uitwoeden
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitgewoed | woordvorm | uitwoeden |
| uitwoed | with-subordinate-clause | uitwoeden |
| uitwoedde | with-subordinate-clause | uitwoeden |
| uitwoedden | with-subordinate-clause | uitwoeden |
| uitwoede | with-subordinate-clause | uitwoeden |
| uitwoedend | woordvorm | uitwoeden |
| uitwoedende | woordvorm | uitwoeden |
| uitwoedt | with-subordinate-clause | uitwoeden |
| woed uit | woordvorm | uitwoeden |
| woedde uit | woordvorm | uitwoeden |
| woedden uit | woordvorm | uitwoeden |
| woede uit | woordvorm | uitwoeden |
| woeden uit | woordvorm | uitwoeden |
| woedt uit | woordvorm | uitwoeden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitwoeden zijn vastgelegd.