uitmiddelpuntigheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het zich niet in het middelpunt bevindend; het niet gemiddeld zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitmiddelpuntigheden | meervoud |
Herkomst
afleiding van uitmiddelpuntig met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van uitmiddelpuntigheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitmiddelpuntigheden | meervoud | uitmiddelpuntigheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitmiddelpuntigheid zijn vastgelegd.