uitmergelen
werkwoordBetekenis
- roofbouw plegen, van alle kracht ontdoen
Vervoeging van uitmergelen
uitmergelenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘uitputten’ voor het eerst aangetroffen in 1470
Woordfamilie van uitmergelen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mergel uit | woordvorm | uitmergelen |
| mergelde uit | woordvorm | uitmergelen |
| mergelden uit | woordvorm | uitmergelen |
| mergele uit | woordvorm | uitmergelen |
| mergelen uit | woordvorm | uitmergelen |
| mergelt uit | woordvorm | uitmergelen |
| uitmergel | with-subordinate-clause | uitmergelen |
| uitmergelde | with-subordinate-clause | uitmergelen |
| uitmergelden | with-subordinate-clause | uitmergelen |
| uitmergele | with-subordinate-clause | uitmergelen |
| uitmergelend | woordvorm | uitmergelen |
| uitmergelende | woordvorm | uitmergelen |
| uitmergelt | with-subordinate-clause | uitmergelen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitmergelen zijn vastgelegd.