uithouder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorwerp om iets ergens weg van te houden
- iemand die kan uithouden (volhouden)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uithouders | meervoud |
Herkomst
afgeleid van uithouden met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van uithouder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uithouders | meervoud | uithouder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uithouder zijn vastgelegd.