uitgooien
werkwoordBetekenis
- snel en slordig uitkleden
- snel en slordig leeggieten
- iets van je af gooien
Vervoeging van uitgooien
uitgooienhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit en gooien ww
Woordfamilie van uitgooien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gooi uit | woordvorm | uitgooien |
| gooide uit | woordvorm | uitgooien |
| gooiden uit | woordvorm | uitgooien |
| gooie uit | woordvorm | uitgooien |
| gooien uit | woordvorm | uitgooien |
| gooit uit | woordvorm | uitgooien |
| uitgegooid | woordvorm | uitgooien |
| uitgegooide | woordvorm | uitgooien |
| uitgooi | with-subordinate-clause | uitgooien |
| uitgooide | with-subordinate-clause | uitgooien |
| uitgooiden | with-subordinate-clause | uitgooien |
| uitgooie | with-subordinate-clause | uitgooien |
| uitgooiend | woordvorm | uitgooien |
| uitgooiende | woordvorm | uitgooien |
| uitgooit | with-subordinate-clause | uitgooien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitgooien zijn vastgelegd.