uitfoeteren
werkwoordBetekenis
- heel luid en fel tegen iemand spreken omdat je heel boos bent op die persoon
Vervoeging van uitfoeteren
uitfoeterenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit bw en foeteren ww
Woordfamilie van uitfoeteren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| foeter uit | woordvorm | uitfoeteren |
| foeterde uit | woordvorm | uitfoeteren |
| foeterden uit | woordvorm | uitfoeteren |
| foetere uit | woordvorm | uitfoeteren |
| foeteren uit | woordvorm | uitfoeteren |
| foetert uit | woordvorm | uitfoeteren |
| uitfoeter | with-subordinate-clause | uitfoeteren |
| uitfoeterde | with-subordinate-clause | uitfoeteren |
| uitfoeterden | with-subordinate-clause | uitfoeteren |
| uitfoetere | with-subordinate-clause | uitfoeteren |
| uitfoeterend | woordvorm | uitfoeteren |
| uitfoeterende | woordvorm | uitfoeteren |
| uitfoetert | with-subordinate-clause | uitfoeteren |
| uitgefoeterd | woordvorm | uitfoeteren |
| uitgefoeterde | woordvorm | uitfoeteren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitfoeteren zijn vastgelegd.