uitduwen
werkwoordBetekenis
- door persen iets of iemand uit iets anders verwijderen
- voor zich uitduwen: door duwen iets naar voren verplaatsen
- door duwen iets doven, met name van rookwaar
Vervoeging van uitduwen
uitduwenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit bw en duwen ww
Woordfamilie van uitduwen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| duw uit | woordvorm | uitduwen |
| duwde uit | woordvorm | uitduwen |
| duwden uit | woordvorm | uitduwen |
| duwe uit | woordvorm | uitduwen |
| duwen uit | woordvorm | uitduwen |
| duwt uit | woordvorm | uitduwen |
| uitduw | with-subordinate-clause | uitduwen |
| uitduwde | with-subordinate-clause | uitduwen |
| uitduwden | with-subordinate-clause | uitduwen |
| uitduwe | with-subordinate-clause | uitduwen |
| uitduwend | woordvorm | uitduwen |
| uitduwende | woordvorm | uitduwen |
| uitduwt | with-subordinate-clause | uitduwen |
| uitgeduwd | woordvorm | uitduwen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitduwen zijn vastgelegd.