uitbloeien
werkwoordBetekenis
- het verwelken van bloemen na de bloei
- zich ontwikkelen, uitgroeien tot
- het verminderen van de levenskrachten
Vervoeging van uitbloeien
uitbloeienhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit bw en bloeien ww
Woordfamilie van uitbloeien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bloei uit | woordvorm | uitbloeien |
| bloeide uit | woordvorm | uitbloeien |
| bloeiden uit | woordvorm | uitbloeien |
| bloeie uit | woordvorm | uitbloeien |
| bloeien uit | woordvorm | uitbloeien |
| bloeit uit | woordvorm | uitbloeien |
| uitbloei | with-subordinate-clause | uitbloeien |
| uitbloeide | with-subordinate-clause | uitbloeien |
| uitbloeiden | with-subordinate-clause | uitbloeien |
| uitbloeie | with-subordinate-clause | uitbloeien |
| uitbloeiend | woordvorm | uitbloeien |
| uitbloeiende | woordvorm | uitbloeien |
| uitbloeit | with-subordinate-clause | uitbloeien |
| uitgebloeid | woordvorm | uitbloeien |
| uitgebloeide | woordvorm | uitbloeien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitbloeien zijn vastgelegd.