turnkring
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een groep van mensen die samen turnen in club verband
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| turnkringen | meervoud |
| turnkringetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| turnkringetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van turn ww en kring zn
Woordfamilie van turnkring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| turnkringen | meervoud | turnkring |
| turnkringetje | verkleinwoord | turnkring |
| turnkringetjes | verkleinwoord meervoud | turnkring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van turnkring zijn vastgelegd.