tuiertouw
zelfstandig naamwoordBetekenis
- dun touw of dunne kabel die iets op zijn plaats houdt
- dun touw van een tuiertakel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tuiertouwen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van tuieren ww en touw zn
Woordfamilie van tuiertouw
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tuiertouwen | meervoud | tuiertouw |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tuiertouw zijn vastgelegd.