tuchtrechter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een rechter die uitspraken doet in zaken waarbij iemand zijn beroep niet goed zou hebben uitgevoerd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tuchtrechters | meervoud |
Herkomst
samenstelling van tucht zn en rechter zn
Woordfamilie van tuchtrechter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tuchtrechters | meervoud | tuchtrechter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tuchtrechter zijn vastgelegd.