trant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- in de manier van
- aard, genre, stijl, wijs
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tranten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wijze, manier’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1638
Woordfamilie van trant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tranten | meervoud | trant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van trant zijn vastgelegd.