transversaal
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- lijn die of vlak dat een stelsel van lijnen of vlakken snijdt
- verwant in de zijlinie
- dwars, overdwars gaand
- een stelsel van lijnen of vlakken snijdend
- in de zijlinie verwant
- (van een golfbeweging:) met de amplitude loodrecht op de voorplantingsrichting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| transversaaltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| transversaaltjes | verkleinwoord, meervoud |
| transversalen | meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- een richting hebbend loodrecht op een andere richting, of die andere richting onder een bijna rechte hoek snijdend
- met de amplitude loodrecht op de voortplantingsrichting
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘overdwars’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Woordfamilie van transversaal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| transversaals | woordvorm | transversaal |
| transversaalst | woordvorm | transversaal |
| transversaalste | woordvorm | transversaal |
| transversaaltje | verkleinwoord | transversaal |
| transversaaltjes | verkleinwoord meervoud | transversaal |
| transversale | woordvorm | transversaal |
| transversalen | meervoud | transversaal |
| transversaler | woordvorm | transversaal |
| transversalere | woordvorm | transversaal |
| transversalers | woordvorm | transversaal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van transversaal zijn vastgelegd.