territorialiteitsbeginsel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het beginsel dat het recht van het land waar een persoon zich bevond of waar een handeling werd verricht van toepassing is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| territorialiteitsbeginselen | meervoud |
| territorialiteitsbeginsels | meervoud |
Herkomst
samenstelling van territorialiteit zn en beginsel zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van territorialiteitsbeginsel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| territorialiteitsbeginselen | meervoud | territorialiteitsbeginsel |
| territorialiteitsbeginsels | meervoud | territorialiteitsbeginsel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van territorialiteitsbeginsel zijn vastgelegd.