terreinwagen
zelfstandig naamwoordBetekenis
- auto die geschikt is om op ongebaand en zwaar terrein te rijden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| terreinwagens | meervoud |
| terreinwagentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| terreinwagentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van terrein en wagen
Woordfamilie van terreinwagen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| terreinwagens | meervoud | terreinwagen |
| terreinwagentje | verkleinwoord | terreinwagen |
| terreinwagentjes | verkleinwoord meervoud | terreinwagen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van terreinwagen zijn vastgelegd.