terminologie
zelfstandig naamwoord ˌtɛrminoloˈɣiBetekenis
- geheel van woorden die vooral binnen een bepaald vakgebied worden gebruikt
- wetenschap met betrekking tot termen
- názvosloví
Hoe spreek je terminologie uit?
/ˌtɛrminoloˈxi/
Terminologie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| m | maan |
| i | riet |
| n | nek |
| o | boot |
| l | land |
| x | acht |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| terminologieën | meervoud |
Herkomst
van Duits Terminologie, in de betekenis van ‘woordkeus’ voor het eerst aangetroffen in 1824.
Woordfamilie van terminologie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| terminologieën | meervoud | terminologie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van terminologie zijn vastgelegd.