temperament
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een aantal persoonlijkheidskenmerken die tot de aanleg van een individu behoren
- vurigheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| temperamenten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘gemoedsaard’ voor het eerst aangetroffen in 1634
Woordfamilie van temperament
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| temperamenten | meervoud | temperament |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van temperament zijn vastgelegd.