tempera
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verf voor kunstschilders bestaande uit een emulsie met kleurpigment met als voornaamste eigenschap een mat drogend oppervlak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tempera's | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘verf’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847
Woordfamilie van tempera
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tempera's | meervoud | tempera |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tempera zijn vastgelegd.