temmer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die (meestal dieren) temmen|temt
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die (meestal dieren) temt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| temmers | meervoud |
Herkomst
afgeleid van temmen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van temmer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| temmers | meervoud | temmer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van temmer zijn vastgelegd.