taartenbakker

iemand die taarten bakt

taartenbakker

zelfstandig naamwoord

Betekenis

iemand die taarten bakt

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
taartenbakkers	meervoud
taartenbakkertje	verkleinwoord, enkelvoud
taartenbakkertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van taart en bakker met het invoegsel -en-

Woordfamilie van taartenbakker

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
taartenbakkers	meervoud	taartenbakker
taartenbakkertje	verkleinwoord	taartenbakker
taartenbakkertjes	verkleinwoord meervoud	taartenbakker

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van taartenbakker zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over taartenbakker

Wat is de betekenis van taartenbakker?

Taartenbakker is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: iemand die taarten bakt.

Wat is het meervoud van taartenbakker?

Van taartenbakker geldt: het meervoud is taartenbakkers. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van taartenbakker?

De verkleinvorm van taartenbakker is taartenbakkertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is taartenbakkertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord taartenbakker is 23 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

T 2
A 1
A 1
R 2
T 2
E 1
N 1
B 3
A 1
K 3
K 3
E 1
R 2
23 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

taartenbakker levert met Wordfeud minimaal 24 en maximaal 96 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

T 2
A 1
A 1
R 2
T 2
E 1
N 1
B 4
A 1
K 3
K 3
E 1
R 2
24 zonder bonus
96 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (B) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

taartenbakker in het kort

taartenbakker staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van taartenbakker staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort taartenbakker bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.