syncope
zelfstandig naamwoordBetekenis
- plotseling bewustzijnsverlies
- verlegging van de maataccenten
- het wegvallen van een of meer klanken binnen een woord
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- deletie van een of meer klanken of een lettergreep aan het woordmidden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| syncope's | meervoud |
| syncopen | meervoud |
| syncopes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wegval van middenklank’ voor het eerst aangetroffen in 1638.
Woordfamilie van syncope
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| syncope's | meervoud | syncope |
| syncopen | meervoud | syncope |
| syncopes | meervoud | syncope |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van syncope zijn vastgelegd.