apocope
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een stijlfiguur waarbij de laatste lettergreep van een woord wordt weggelaten. Dit wordt vooral in de poëzie toegepast, om een goed ritme of rijm te krijgen
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- deletie van een of meer klanken of een lettergreep aan het woordeinde
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| apocope's | meervoud |
| apocopen | meervoud |
| apocopes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wegval van slotklank’ voor het eerst aangetroffen in 1550.
Woordfamilie van apocope
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| apocope's | meervoud | apocope |
| apocopen | meervoud | apocope |
| apocopes | meervoud | apocope |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van apocope zijn vastgelegd.