sumo
zelfstandig naamwoord ˈsumoBetekenis
- traditionele vorm van worstelen uit Japan
- beoefenaar van het traditionele worstelen in Japan
Hoe spreek je sumo uit?
/ˈsumo/
Sumo bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| u | boek |
| m | maan |
| o | boot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sumo's | meervoud |
Herkomst
van Japans 相撲 (sumō) "Sumo-worstelaars" worden al genoemd in een krantenartikel uit 1905 , en "Sumo" als naam voor de sport in een artikel uit 1913 . Een artikel in 1941 gebruikt "Sumo" als woord voor een Japanse worstelaar . Vanaf 1954 (zie vindplaats hieronder) wordt als naam voor de sport aangetroffen zonder dat het als vreemd woord gemarkeerd is.
Woordfamilie van sumo
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sumo's | meervoud | sumo |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sumo zijn vastgelegd.