stuiting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- schrijven dat er voor zorgt dat een vordering niet verjaart
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stuitingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling stuiten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van stuiting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stuitingen | meervoud | stuiting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stuiting zijn vastgelegd.