stopzetting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets stoppen wat al gestart is; het niet meer doorgaan met iets
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stopzettingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van stopzetten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van stopzetting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stopzettingen | meervoud | stopzetting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stopzetting zijn vastgelegd.