stootvoeg
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een verticale of staande voeg in metselwerk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stootvoegen | meervoud |
| stootvoegje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stootvoegjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van stoot en voeg
Woordfamilie van stootvoeg
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stootvoegen | meervoud | stootvoeg |
| stootvoegje | verkleinwoord | stootvoeg |
| stootvoegjes | verkleinwoord meervoud | stootvoeg |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stootvoeg zijn vastgelegd.