stoottoon

in zogenaamde polytonische talen eentoppig muzikaal syllabisch accent

stoottoon

zelfstandig naamwoord

Betekenis

in zogenaamde polytonische talen eentoppig muzikaal syllabisch accent

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
stoottonen	meervoud
stoottoontje	verkleinwoord, enkelvoud
stoottoontjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van stoot ww en toon

Woordfamilie van stoottoon

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
stoottonen	meervoud	stoottoon
stoottoontje	verkleinwoord	stoottoon
stoottoontjes	verkleinwoord meervoud	stoottoon

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stoottoon zijn vastgelegd.

Verwante woorden

sleeptoon

Veelgestelde vragen over stoottoon

Wat is de betekenis van stoottoon?

Stoottoon is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: in zogenaamde polytonische talen eentoppig muzikaal syllabisch accent.

Wat is het meervoud van stoottoon?

Van stoottoon geldt: het meervoud is stoottonen. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van stoottoon?

De verkleinvorm van stoottoon is stoottoontje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is stoottoontjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord stoottoon is 13 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

S 2
T 2
O 1
O 1
T 2
T 2
O 1
O 1
N 1
13 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

stoottoon levert met Wordfeud minimaal 13 en maximaal 51 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

S 2
T 2
O 1
O 1
T 2
T 2
O 1
O 1
N 1
13 zonder bonus
51 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (S) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

stoottoon in het kort

stoottoon staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van stoottoon staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort stoottoon bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.