stoorder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets of iemand die iets of iemand (ver)stoort
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stoorders | meervoud |
| stoordertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stoordertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van storen met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van stoorder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stoorders | meervoud | stoorder |
| stoordertje | verkleinwoord | stoorder |
| stoordertjes | verkleinwoord meervoud | stoorder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stoorder zijn vastgelegd.