stilleven
zelfstandig naamwoordBetekenis
- is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van roerloze of levenloze objecten, die met zorg zijn belicht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stillevens | meervoud |
| stilleventje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stilleventjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘genre in de schilderkunst’ voor het eerst aangetroffen in 1650 , ook in Latijnse vertaling, inanimatis (1630, gebruikt door Constantijn Huygens).
Woordfamilie van stilleven
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stillevens | meervoud | stilleven |
| stilleventje | verkleinwoord | stilleven |
| stilleventjes | verkleinwoord meervoud | stilleven |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stilleven zijn vastgelegd.