sterkte
zelfstandig naamwoord, tussenwerpsel, werkwoord /'stɛrktə/Betekenis
- de mate waarin iets sterk is
- de grootte of het aantal van iets
- bemoediging voor mensen die een moeilijke periode doormaken
Hoe spreek je sterkte uit?
/ˈstɛrktə/
Sterkte bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sterkten | meervoud |
| sterktes | meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud verleden tijd van sterken
Vervoeging van sterkte
sterktehele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘kracht’ voor het eerst aangetroffen in 1434
Woordfamilie van sterkte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sterktes | meervoud | sterkte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sterkte zijn vastgelegd.