statuut
zelfstandig naamwoordBetekenis
- officieel reglement omtrent rechten, plichten en bevoegdheden van de (rechts)personen binnen een groep als een staat, bedrijf, opleiding enz
zelfstandig naamwoord — neuter
- officieel reglement omtrent rechten, plichten en bevoegdheden van de (rechts)personen binnen een groter verband als een staat, bedrijf, instantie, faculteit enz.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| statuten | meervoud |
| statuutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| statuutjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Van het Franse statut, in de betekenis van ‘voorschrift’ voor het eerst aangetroffen in 1270
Woordfamilie van statuut
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| statuutje | verkleinwoord | statuut |
| statuutjes | verkleinwoord meervoud | statuut |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van statuut zijn vastgelegd.