statenbijbel
zelfstandig naamwoord /ˈstatə(n)ˌbɛibəl/Betekenis
- een gedrukt exemplaar van de Statenvertaling
Hoe spreek je statenbijbel uit?
/ˈstatənˌbɛibəl/
Statenbijbel bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| ə | de |
| n | nek |
| b | bak |
| ɛi | trein |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| statenbijbels | meervoud |
| statenbijbeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| statenbijbeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Statenbijbel, volgens de spellingregels worden de namen van heilige teksten van een geloof met een hoofdletter gespeld, maar woorden die een exemplaar van die tekst aanduiden met een kleine letter.
Woordfamilie van statenbijbel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| statenbijbels | meervoud | statenbijbel |
| statenbijbeltje | verkleinwoord | statenbijbel |
| statenbijbeltjes | verkleinwoord meervoud | statenbijbel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van statenbijbel zijn vastgelegd.