standbeeld
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| standbeelden | meervoud |
| standbeeldje | verkleinwoord, enkelvoud |
| standbeeldjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van stand en beeld
Woordfamilie van standbeeld
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| standbeelden | meervoud | standbeeld |
| standbeeldje | verkleinwoord | standbeeld |
| standbeeldjes | verkleinwoord meervoud | standbeeld |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van standbeeld zijn vastgelegd.