stakker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een persoon die ongeluk kent, een sukkel
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die veel pech heeft, veel tegenslagen meemaakt person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stakkers | meervoud |
| stakkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stakkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Noors, in de betekenis van ‘stumper’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1871
Woordfamilie van stakker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stakkers | meervoud | stakker |
| stakkertje | verkleinwoord | stakker |
| stakkertjes | verkleinwoord meervoud | stakker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stakker zijn vastgelegd.