stahoogte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- zo hoog dat men er kan staan of staande zijn werk kan doen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stahoogten | meervoud |
| stahoogtes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van staan ww en hoogte zn
Woordfamilie van stahoogte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stahoogten | meervoud | stahoogte |
| stahoogtes | meervoud | stahoogte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stahoogte zijn vastgelegd.