stadskind
zelfstandig naamwoord ˈstɑtskɪntBetekenis
- kind dat in een stad is opgegroeid
Hoe spreek je stadskind uit?
/ˈstɑtskɪnt/
Stadskind bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stadskinderen | meervoud |
| stadskindje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stadskindjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van stad en kind met het invoegsel -s-
Woordfamilie van stadskind
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stadskinderen | meervoud | stadskind |
| stadskindje | verkleinwoord | stadskind |
| stadskindjes | verkleinwoord meervoud | stadskind |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stadskind zijn vastgelegd.