staccato
bijwoord, zelfstandig naamwoord stɑˈkatoBetekenis
- het kort en niet verbonden spelen van muzieknoten, niet vloeiend maar houterig bewegen
- het uit korte losse onderdelen bestaande
Hoe spreek je staccato uit?
/stɑˈkato/
Staccato bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| a | maan |
| o | boot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘bijwoord: kort aangehouden (van noten)’ voor het eerst aangetroffen in 1772
Woordfamilie van staccato
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| staccato's | meervoud | staccato |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van staccato zijn vastgelegd.