stabiliteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een situatie waarin zonder verstoring geen verandering zal plaatsvinden. Dit kan zowel een maatschappelijke, psychologische alsook een natuur- of scheikundige betekenis hebben (dit is de definitie van statisch)
- het vermogen van een dynamisch systeem om in de gewenste evenwichtsstand terug te komen na een verstoring
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stabiliteiten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bestendigheid’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van stabiliteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stabiliteiten | meervoud | stabiliteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stabiliteit zijn vastgelegd.