staander
zelfstandig naamwoord ˈstandərBetekenis
- iets wat een voorwerp stevigheid geeft in de verticale of lengte richting en dan met name drukkrachten kan opvangen
- een persoon die staat
Hoe spreek je staander uit?
/ˈstandər/
Staander bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- verticaal langgerekt voorwerp dat op een ondergrond steunt zodat er iets anders op kan staan of aan kan hangen
- iets wat een bouwsel stevigheid geeft in de verticale of lengte richting en dan met name drukkrachten kan opvangen
- iemand die een vaste positie inneemt person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| staanders | meervoud |
| staandertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| staandertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van staan met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van staander
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| staanders | meervoud | staander |
| staandertje | verkleinwoord | staander |
| staandertjes | verkleinwoord meervoud | staander |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van staander zijn vastgelegd.