springtuig
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een door mensen gemaakt voorwerp dat gemaakt is om te kunnen exploderen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| springtuigen | meervoud |
| springtuigje | verkleinwoord, enkelvoud |
| springtuigjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van springen zn en tuig zn
Woordfamilie van springtuig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| springtuigen | meervoud | springtuig |
| springtuigje | verkleinwoord | springtuig |
| springtuigjes | verkleinwoord meervoud | springtuig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van springtuig zijn vastgelegd.