speurtocht
zelfstandig naamwoord ˈspørtɔxtBetekenis
- een vastgelegde afstand die men loopt waarvan men tijdens het lopen de route moet uitvinden door het zoeken van aanwijzingen
- zoektocht, het gehele proces dat nodig is om iets te vinden of uit te zoeken
Hoe spreek je speurtocht uit?
/ˈspørtɔxt/
Speurtocht bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ø | deur |
| r | rood |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| speurtochten | meervoud |
| speurtochtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| speurtochtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van speur ww en tocht
Woordfamilie van speurtocht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| speurtochten | meervoud | speurtocht |
| speurtochtje | verkleinwoord | speurtocht |
| speurtochtjes | verkleinwoord meervoud | speurtocht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van speurtocht zijn vastgelegd.