spelbreker
zelfstandig naamwoord ˈspɛlbrekərBetekenis
- Iemand die een spel verstoort meestal door vals te spelen
- Iets of iemand die een (geheim) plan verstoort op een onprettige manier.
Hoe spreek je spelbreker uit?
/ˈspɛlbrekər/
Spelbreker bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| b | bak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spelbrekers | meervoud |
| spelbrekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spelbrekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van spel en breker
Woordfamilie van spelbreker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spelbrekers | meervoud | spelbreker |
| spelbrekertje | verkleinwoord | spelbreker |
| spelbrekertjes | verkleinwoord meervoud | spelbreker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spelbreker zijn vastgelegd.