spectator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- toeschouwer
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spectatoren | meervoud |
| spectators | meervoud |
| spectatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spectatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘toeschouwer’ voor het eerst aangetroffen in 1565
Woordfamilie van spectator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spectatoren | meervoud | spectator |
| spectators | meervoud | spectator |
| spectatortje | verkleinwoord | spectator |
| spectatortjes | verkleinwoord meervoud | spectator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spectator zijn vastgelegd.