smaakmaker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- merendeels gesynthetiseerde stoffen, of een andere toevoegingen aan voedsel die de natuurlijke smaak van het eten versterken
- iemand die zorgt dat iets extra aantrekkelijk is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| smaakmakers | meervoud |
| smaakmakertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| smaakmakertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘product dat of persoon die smaak aan iets geeft, ook figuurlijk’ voor het eerst aangetroffen in 1974
Woordfamilie van smaakmaker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| smaakmakers | meervoud | smaakmaker |
| smaakmakertje | verkleinwoord | smaakmaker |
| smaakmakertjes | verkleinwoord meervoud | smaakmaker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van smaakmaker zijn vastgelegd.