situering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de plaats waar iets is t.o.v. andere zaken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| situeringen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van situering met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van situering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| situeringen | meervoud | situering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van situering zijn vastgelegd.