sinter
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- product dat ontstaat uit het samenbakken van fijne ertsen, smeltmiddelen (kalksteen en duniet) en recuperatiestoffen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sinters | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sinteren
- gebiedende wijs van sinteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sinteren
Vervoeging van sinter
sinterhele werkwoord
Woordfamilie van sinter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sinters | meervoud | sinter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sinter zijn vastgelegd.