singulariteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het niet van toepassing zijn van de normaal geldige regels
- een punt waarvoor een functie of een van zijn afgeleiden niet gedefinieerd is
- het singulair zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| singulariteiten | meervoud |
Herkomst
Van het Franse singularité, van het Latijnse 'singularitas' met het achtervoegsel -iteit
Woordfamilie van singulariteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| singulariteiten | meervoud | singulariteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van singulariteit zijn vastgelegd.